Thebloggers.com.cy

Να μάθεις να λες αντίο. Ακόμα κι αν δεν θα πας πουθενά…

Ακόμα κι αν είναι η χειρότερη λέξη του ελληνικού λεξιλογίου

Κάπου διάβασα κάποτε ότι η χειρότερη λέξη είναι το «αντίο»…

Αντίο: αποχαιρετιστήρια προσφώνηση που λέγεται όταν κάποιος φεύγει

Σηματοδοτεί ένα τέλος…
Με απλά λόγια η στιγμή που πρέπει να αφήσεις κάτι πίσω. Να το αφήσεις και να σε αφήσει. Να συνεχίσεις χωρίς αυτό.

Κι αν το «αντίο» δεν συνοδεύεται από έκφραση του στυλ «Θα σε δω μετά, αύριο, την άλλη βδομάδα» τότε σίγουρα χρειάζεται… τέχνη! Μην το γελάτε καθόλου… Θέλει τέχνη να αφήσεις κάποιον να φύγει. Θέλει τέχνη να μην γυρίσεις πίσω. Να προχωρήσεις…

Και το χειρότερο καμιά φορά δεν είναι το αντίο που λες σε ανθρώπους που αγαπάς. Είναι το αντίο στα συναισθήματα που έχεις κρυμμένα μέσα σου. Σε αυτά που ήθελες να πεις και δεν είπες. Γιατί δε μπόρεσες, γιατί δεν σε άφησαν, γιατί δεν είχες χρόνο. Το αντίο σε ένα κομμάτι του ίδιου σου του εαυτού.

Ακόμα και αν αυτό το κομμάτι του εαυτού σου θα σε ακολουθεί… Εκεί θέλει και τέχνη και δύναμη. Και όταν το κομμάτι αυτό θα σε ακολουθεί και θα έρχεται ξανά και ξανά μπροστά σου εσύ θα πρέπει να λες και να ξαναλές αντίο. Αυτή είναι η συμφωνία.

Αν το αισθάνεσαι λοιπόν πες το. Ακόμα κι αν είναι η χειρότερη λέξη του ελληνικού λεξιλογίου. Ακόμα κι αν δεν θα πας πουθενά…