Thebloggers.com.cy

Επιλεκτικές ευαισθησίες

Της Τατιάνας Ηρακλέους

Υποψήφια Βουλευτής Λευκωσίας Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών

 

 

Λένε πως μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις… Στην συγκεκριμένη περίπτωση η κάθε «εικόνα» ισούται με ευρώ… «Εικόνες» που κατέκλυσαν κάθε γωνιά! Κάθε 10 μέτρα «εικόνα», όπου κοιτάξεις, όσο φτάνει το μάτι σου «εικονες»…

Χιλιάδες ευρώ…

Βουλευτικές εκλογές 2016. Μια περίοδος που η προσωπική διαφήμιση των υποψήφιων βουλευτών είναι στα «φόρτε» της. Κάποιοι ξεκίνησαν από πολύ νωρίς – εδώ και 2 τουλάχιστον μήνες – να «προωθούν» τον εαυτό τους. Γιγαντοαφίσες, καλογυρισμένα βίντεο, πανό, ενοικιάσεις χώρων σε κεντρικά σημεία… ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ!!!

Που θέλω να καταλήξω όμως…

Κατά διαστήματα, βλέπω τις αντιδράσεις διάφορων «ευαισθητοποιημένων» συμπολιτών μας, είτε με άρθρα στις εφημερίδες είτε με σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που αντιδρούν με έντονο τρόπο όταν φιλοζωικές οργανώσεις μαζεύουν λεφτά για στήριξη των καταφυγίων, προβάλλοντας το επιχείρημα πως όταν πεινούν χιλιάδες συμπολίτες μας, δεν μπορούν να μαζεύονται χρήματα για τους «κοπρόσιυλλους». Πρέπει να υπάρχουν αυτές οι γνωστές «προτεραιότητες»! Βοηθάς πρώτα τους ανθρώπους και μετά κάνεις οτιδήποτε άλλο. Δεν τίθεται καν θέμα, στο μυαλό τους πως θα μπορούσε κάποιος να βοηθά τα ζώα, αλλά και τους συνανθρώπους του.

Όχι! Γιατί στην κοινωνία που ζούμε, η θέση του «κοπρόσιυλλου» είναι πυροβολημένος στο πεζοδρόμιο, δηλητηριασμένος στο πάρκο, υποσιτισμένος. Η θέση του «βρωμόσιοιρου» είναι να τρέχουν τα παιδιά πίσω του για διασκέδαση, να τον κλωτσούν, να τον κρατούν στον αέρα από την ουρά και μετά να καταλήγει σφαγμένος στο πιάτο μας. Η θέση του «ψωρόκαττου» είναι κάνει τον στόχο για εξάσκηση των κυνηγών, δηλητηριασμένος κι αυτός σε κάποιο πάρκο κλπ κλπ κλπ. Και πάντα χωρίς επιπτώσεις! Έτσι «πρέπει»! Σε αυτή την «ζούγκλα» αυτοί είναι οι κανονισμοί και σε όποιον αρέσει!

Δεν άκουσα ΚΑΝΕΝΑ απολύτως, από όλους αυτούς τους «ευαισθητοποιημένους» συμπολίτες μας να διαμαρτύρεται για τα χιλιάδες ευρώ που άσκοπα – πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη –  ξοδεύονται, για να διαφημίσουν οι υποψήφιοι τους εαυτούς τους! Με αυτά τα λεφτά δεν θα μπορούσαν να βοηθηθούν συμπολίτες μας που πεινούν;

Θα μου πεις προσωπικά λεφτά του καθενός, ό,τι θέλει τα κάνει… Το ίδιο όμως συμβαίνει και με τα λεφτά του φιλόζωου, που επιλέγει να βοηθήσει ένα αδέσποτο κι όμως κατακρίνεται με έντονο τρόπο!

Μιλούμε μάλλον για «ευαισθησίες» δύο ταχυτήτων ή καλύτερα επιλεκτικές «ευαισθησίες»!