Thebloggers.com.cy

Εκτοπισμός έναντι εποικισμού στην Κύπρο

Του Δρ Σάββα Θ. Kόκκινου

Υποψήφιος Βουλευτής Κινήματος Οικολόγων/Συνεργασίας Πολιτών

 

 

Από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο κυπριακός λαός στο σύνολό του υπόκειται τα διεθνή εγκλήματα του εκτοπισμού-προσφυγοποίησης ιθαγενών Κυπρίων και τη μεταφορά, στη θέση τους, Τούρκων και άλλων εποίκων. Αυτά τα εγκλήματα θα υφίστανται ενόσω η τουρκική κατοχή συνεχίζεται.

Σε εκθέσεις της Ε.Ε. του ΟΗΕ, στο διεθνή και τουρκοκυπριακό τύπο, διαπιστώνεται ότι ο τουρκικός εποικισμός των κατεχομένων κυπριακών εδαφών είναι αδιαμφισβήτητος. Ο διεθνής νομοθέτης θεωρεί τον εποικισμό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και μια σοβαρή παραβίαση της διεθνούς δικαιοταξίας, αφού παραβιάζονται αναγκαστικοί κανόνες δικαίου (Jus Congens).

Το διεθνές έγκλημα του εκτοπισμού των νομίμων κατοίκων των κατεχομένων κυπριακών εδαφών, είναι άμεσα συνδεδεμένο και με εκείνο του τουρκικού εποικισμού αυτών των εδαφών. Οι παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας για τους εποίκους-υπηκόους της, θίγουν θεμελιώδη και διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Κυπρίων εκτοπισμένων-προσφύγων, που αποτελούν νόμιμες διεκδικήσεις, όπως είναι τα δικαίωμα επιστροφής, ιδιοκτησίας, ελεύθερης διακίνησης κι επιλογής της κατοικίας τους. Τα δικαιώματα αυτά είναι αδιαπραγμάτευτα και σε καμιά περίπτωση δεν παραγράφονται, ανεξάρτητα από τον αριθμό, την κατάσταση ή την διάρκεια παραμονής των Τούρκων ή άλλων εποίκων στα κατεχόμενα.  Ο εκτοπισμός κυπριακού πληθυσμού και ο τουρκικός εποικισμός κυπριακών εδαφών, είναι πράξεις καταδικαστέες, τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Ως παράγωγα του διεθνούς εγκλήματος της τουρκικής επιδρομής-κατοχής, το Διεθνές Δίκαιο δεν επιτρέπει τη νομιμοποίησή τους.

Βάσει του πνεύματος των διεθνών κανόνων δικαίου, θα ήταν επικίνδυνο να νομιμοποιηθούν οι Τούρκοι ή άλλοι έποικοι στην Κύπρο. Εν πρώτοις, η νομιμοποίηση μιας τέτοιας παρανομίας θα καταγραφόταν ως ένα προηγούμενο στη διεθνή πρακτική, θα ενεθάρρυνε την Τουρκία να συνεχίζει την ίδια τακτική, με σκοπό την κατάκτηση και τον εποικισμό ολόκληρης της νήσου και θα εύρισκε μιμητές, με εμφανείς προεκτάσεις στη διεθνή κοινότητα. Κατά δεύτερον, η παραμονή των εποίκων και η ικανοποίηση των παράνομων αιτημάτων τους, θα σήμαινε παραγραφή των νομίμων δικαιωμάτων των Κυπρίων εκτοπισμένων-προσφύγων.

Επιπλέον, η νομιμοποίηση της δημογραφικής αλλοίωσης των κατεχομένων, θα αλλοίωνε επίσης την πραγματική βούληση των Τουρκοκυπρίων και θα ανέτρεπε την προοπτική δίκαιης και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού. Στην περίπτωση δε παρουσίας των εποίκων και μετά από μια πιθανή λύση, θα λειτουργούσαν ως καταλύτης της βιωσιμότητάς της, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας και των νομίμων κατοίκων της. Τέλος, η νομιμοποίησή τους θα παρέκαμπτε τη θέληση της διεθνούς κοινότητας, η οποία διαπίστωσε και καταδίκασε την πολιτική του τουρκικού εποικισμού στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη.

Ακολουθώντας το ίδιο σκεπτικό, κι έχοντας υπόψη ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν αναγνωρίζει κανένα προϊόν παράνομης κατάστασης, οι προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού ή αποκατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων εκτοπισμένων-προσφύγων, δεν νομιμοποιούνται να παρακάμπτουν τους σχετικούς με τον εποικισμό κανόνες δικαίου ή να ερμηνεύουν τις παράνομες διεκδικήσεις των εποίκων ως νόμιμα δικαιώματα.

Η Κυπριακή Δημοκρατία και ο λαός της έχουν το δικαίωμα να διεκδικούν μέχρι την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Αν αντίθετα τα εγκλήματα νομιμοποιηθούν με την υπογραφή τους, τότε εξανεμίζεται κάθε ελπίδα επανόρθωσης και τα δικαιώματα μετατρέπονται σε υποχρεώσεις, η παραβίαση των οποίων καταδικάζεται και τιμωρείται. Η τυχόν διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα χειροτέρευε ακόμη περισσότερο μια τέτοια εξέλιξη.

Με το να δίδεται έμφαση στην ανθρωπιστική αντιμετώπιση του τουρκικού εποικισμού, ενισχύονται οι προσπάθειες νομιμοποίησης και παγίωσης του διεθνούς εγκλήματος της τουρκικής επιδρομής-κατοχής και των παραγώγων του. Επίκλιση του ανθρωπιστικού δικαίου, είναι νομικά και ηθικά επιτρπτή για όσους τα δικαιώματα βιαίως καταπατήθηκαν και καταπατούνται και όχι για εκείνους που τα καταπατούν ή ανέχονται την καταπάτησή τους. Είναι επικίνδυνο να τίθενται σε καλύτερη μοίρα οι έποικοι από τους εκτοπισμένους-πρόσφυγες ή να αντιμετωπίζονται στην ίδια βάση. Η αναγωγή του βίαιου εκτοπισμού ανθρώπων και του επιβαλλόμενου εποικισμού σε αξίες, δεν μπορεί παρά να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο αίσθημα δικαίου και κατά συνέπεια στη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.