Thebloggers.com.cy

Ερωτευόμαστε σαν να μην υπάρχει αύριο

Γι’ αυτό σας λέω, χαρείτε το. Χαρείτε την αρχή, φέρτε τα πάνω κάτω, κάντε το μετά πριν και το μέλλον παρόν, ξεκολλήστε από ταμπελάκια, ετικετούλες, post it στο κούτελο κι αφεθείτε στο σήμερα.

Όσοι αφέθηκαν στον έρωτα, τους πήρε και τους σήκωσε, guarantee και ξηγημένα μιλάμε τώρα.

Θα σας πάρει και θα σας σηκώσει κι εσάς και το αντικείμενο του πόθου σας όταν έρθει η ώρα σας, λοιπόν κι όποιος νόμιζε πως θα τη γλύτωνε, έκανε το φτερωτό θεό να γελάει με λυγμούς και δάκρυα.

Κι αφού θα σας πάρει και θα σας σηκώσει όπως και να ‘χει, ας το κάνει εκείνος όπως ξέρει καλύτερα. Ας μην πάρει και σηκώσει ο ένας τον άλλον, πιτσουνάκια μου, δε λέει να του φάμε και τη δουλειά. Χαλαρά, άνετα, ήρεμα, ψύχραιμα, λάου-λάου. Όλα όσα δεν του ταιριάζουν, δηλαδή, εσείς να τα εφαρμόσετε για να του μπείτε στο μάτι και θα με θυμηθείτε.

Τώρα θα πετύχει εκείνος εσάς, εσείς εκείνον, θα φανεί στην πορεία. Τουλάχιστον μ’ όλα αυτά που έχουμε πει μπορούμε πλέον να ισχυριστούμε ότι είμαστε ετοιμοπόλεμες. Η διαδρομή τουλάχιστον θα είναι άκρως ενδιαφέρουσα και για γερά νεύρα, αυτό μετράει. Βλέπεις, θέλει στομάχι για να είναι κανείς flinger. “Be the flame, not the moth”. Μαντέψτε ποιος το είπε. Και πράξτε αναλόγως.

Μια flinger έχει να διατηρήσει ανέπαφα όλα όσα ο έρωτας εξ ορισμού αποσυντονίζει μέχρι την απόλυτη ανισορροπία. Εγωισμό, ελεγχόμενη αδιαφορία -έστω και γιαλαντζί- σιγουριές, σταθερά βήματα κι ούτω καθεξής. Αυτά τα ωραία της λογικής, ντε, ξέρετε τώρα. Κόντρα στην κόντρα της παράνοιάς του ακολουθώντας την ακατανίκητη αυτή στρατηγική ερωτευόμαστε δυνατά, μας ερωτεύονται δυνατότερα κι όταν βουτάμε ως τα μπούνια στα νερά του δεν είναι επειδή έχουμε βγει έξω απ’ τα δικά μας αλλά επειδή το επιλέξαμε.

Γιατί στο τέλος αν το καλοσκεφτείτε εμείς οι flingers ερωτευόμαστε σαν να μην υπάρχει αύριο. Μήπως αυτό δε σημαίνει, άλλωστε, fling;

 

pillowfights.gr